EN
A
A
A

Conditional arts: praktyki autonomiczne, praktyki zespołowe

24 marca 2017

Paweł Janicki (Centrum Sztuki WRO) w ramach naszego cyklu wykładów otwartych opowiedział o wykorzystywaniu kodu i programowania w twórczości artystycznej.

Paweł Janicki jest artystą i kuratorem, tworzy interaktywne, audiowizualne systemy, instalacje i performanse. Jego prace wystawiane były w ramach festiwali Ars Electronica, Transmediale oraz podczas międzynarodowego Biennale Sztuki Mediów WRO we Wrocławiu. Obecnie kieruje WRO Labem / działem innowacji w Centrum Sztuki WRO. Zaprosiliśmy go do udziału w naszym cyklu Poza interfejsem: informatyka i humanistyka i poprosiliśmy o przygotowanie wykładu poświęconego tak zwanej sztuce nowych mediów.

Wykładowca rozpoczął od wprowadzenia pojęcia conditional arts, które bezpośrednio odwołuje się do programowania i instrukcji warunkowych. Posługując się tym sformułowaniem Janicki podkreśla, że najważniejszą cechą dystynktywną tego typu sztuki nie jest więc wykorzystywanie cyfrowych mediów, ale logika działania. Kluczowe są podejmowane wybory, umiejętność przełożenia działania na algorytmy. To podejmowane decyzje, wybory pozwalające na uzyskanie kontroli nad technologią i mediami stają się wyróżnikiem conditional arts, a nie jakieś konkretne medium.

Punktów odniesienia dla współczesnej sztuki posługującej się kodem i programowaniem szukać można więc w czasach „przedcyfrowych”, w pracach przedstawicieli dwudziestowiecznej awangardy artystycznej – Janicki przywołuje w tym miejscu twórczość Wacława Szpakowskiego czy Tytusa Czyżewskiego oraz ich późniejsze interpretacje. Odwołuje się również do automatu komórkowego i prac Stanisława Ulama, pozwalających na zrozumienie istoty sztuki mediów i condtional arts, w których estetyczny wymiar dzieła ustalany jest za pomocą warunków zdefiniowanych na poziomie kodu, a nie zewnętrznej, wizualnej warstwy.

Ciekawym wątkiem podniesionym podczas wykładu był również epistemologiczny wymiar programowania. Według Janickiego programowanie jest jedną z najbardziej charakterystycznych dla współczesnego świata form opisu rzeczywistości. Nauka podstaw kodowania mogłaby więc umożliwiać zrozumienie logiki kultury, nadanie podmiotowości biernym odbiorcom. Więcej o wykładzie Janickiego w kontekście nauki programowania pisał Alek Tarkowski na blogu Kultura 2.0.

Nagranie wykładu Pawła Janickiego dostępne jest na naszym kanale na YouTube:

Wydarzenie odbyło się w ramach cyklu wykładów otwartych Poza interfejsem: informatyka i humanistyka, organizowanego przez Laboratorium Cyfrowe Humanistyki UW. Podczas kolejnych spotkań zaproszeni specjaliści i specjalistki przedstawiają różne aspekty humanistycznej refleksji na temat oprogramowania, technologii i cyfrowości. Sprawdzamy, co kryje się za nieprzejrzystymi interfejsami, jak algorytmy wpływają na nasze myślenie o kulturze i jak używane oprogramowanie formatuje nasz sposób pisania i tworzenia narracji. Przekonujemy się, jak wiele wspólnego ma kod z twórczością artystyczną i zastanawiamy nad etycznym wymiarem postępującej automatyzacji.

Zapraszamy do udziału w kolejnych wykładach otwartych:
31 marca 18.00-19.30
Nie-ludzki podmiot w świetle badań filozoficznych i neuronaukowych
dr Aleksandra Przegalińska (ALK)

17 maja 18.00-19.30
Czy cyfrowe maszyny są przeźroczyste? Seans podejrzliwości
Jarosław Kopeć (UW, BN)

5 czerwca 18.00-19.30
Czy gry komputerowe są grami?
dr Paweł Schreiber (UKW)