EN
A
A
A

Jak dokumentować tkaniny archeologiczne?

1 marca 2018

W nowym eksperymencie sprawdzimy czy i w jaki sposób skanery oraz drukarki 3D mogą być wykorzystywane przez naukowców badających tkaniny archeologiczne.

Dokumentowanie zabytków z wykorzystaniem skanerów 3D już od kilku lat z powodzeniem stosowane jest w archeologii czy muzeologii (jedną z pierwszych tego typu pracowni była zresztą Pracownia Skanerów 3D Wydziału Historycznego UW). Trójwymiarowy skan pozwala na bardzo precyzyjne odwzorowanie istniejących kształtów oraz dokonywanie wszelkiego rodzaju szczegółowych pomiarów: zarówno dotyczących drobnych zabytków (np. ustalenie głębokości liter na inskrypcji, zmierzenie przekroju naczynia), jak i większych założeń architektonicznych (w minionym roku działająca w LaCH UW Pracownia Skanerów 3D WH opracowywała w ten sposób dokumentację Rotundy p. w. św. Mikołaja w Cieszynie).

W najbliższym czasie nasz zespół wraz z dr Agatą Ulanowską (IA UW) sprawdzi, czy skanowanie 3D mogłoby być wykorzystywane także w dokumentacji tkanin archeologicznych. Ocenimy, czy technika ta pozwala na wystarczająco wierne odwzorowanie trójwymiarowej struktury materiału. Porównamy też skanowanie 3D z szerzej wykorzystywanymi metodami dokumentacji tkanin (zakładającymi wykorzystanie skanerów 2D, aparatów fotograficznych oraz mikroskopów optycznych lub cyfrowych) w poszukiwaniu najbardziej efektywnych rozwiązań.

Ważnym aspektem eksperymentu będzie sprawdzenie, czy trójwymiarowe modele tkanin mogą być następnie wykorzystywane w badaniach naukowych lub przydatne w pracy dydaktycznej (wydruki 3D). Dlatego w kolejnym etapie eksperymentu uzyskana w wyniku skanowania dokumentacja poddana zostanie analizie, której standardowo poddawane są tkaniny archeologiczne: specjaliści spróbują określić surowiec, budowę nitek, splot czy gęstość tkaniny. Wyniki tej analizy zestawione zostaną z wynikami badania oryginalnych tekstyliów.

Kolejne szczegóły dotyczące eksperymentu będziemy publikować na naszym blogu, zachęcamy do regularnego zaglądania na stronę LaCH UW.

Eksperyment obejmie skanowanie i badania pięciu próbek tkanin, które zostały utkane na potrzeby zajęć dydaktycznych poświęconych archeologii włókiennictwa i warsztatów archeologii eksperymentalnej, prowadzonych w IA UW przez dr Agatę Ulanowską, oraz tkanin eksperymentalnych, jakie powstały na potrzeby projektu „Produkcja włókiennicza w Grecji epoki brązu. Badania porównawcze egejskich technik tkackich”, finansowanego w ramach stażu podoktorskiego FUGA Narodowego Centrum Nauki (DEC2015/16/S/HS3/00085).